کي ميگه مُرده نفس نميکشه ؟
کي ميگه نبضِ جَسَد نميزنه ؟
چشماتُ يه دَم به اين آينه بدوز ،
ببين اين مُرده چقدر شکلِ منه !
من که با هر نفسم دَه تا دريچه وا ميشد ،
با صداي زمزمهم قُلّهها جابهجا ميشد ،
حالا خيلي وقته مُردم زيرِ ماسکِ زندگي !
آخ ! اگه دوباره چشمام از قفس رها ميشد !
من مثه زلزلهام ، شبيه توفانِ طبس !
دَمِ عيسا رُ نميخوام ، تو غروبِ اين قفس !
نفسِ منه که قبرستونُ زنده ميکنه !
من خودم يهپّا مسيحم اما بيتو ، بينفس !
ميدونم ، خوب ميدونم ترانه عاشقانه نيست !
رنگِ واژههاي من به رنگِ اين زمانه نيست !
وقتي بينِ مُردهها زندگي رُ صدا کني ،
ديگه هيشکي گوش به زنگِ طپشِ ترانه نيست !
تنها با تو ميشه از رو سرِ تقويما پَريد !
تنها با تو ميشه از عمقِ گلايه قَد کشيد !
بيتو اين حافظهي گريه شُمارُ نميخوام !
بيا ! از تو ميشه ششعرِ نابِ زندگي شنيد !
من مثه زلزلهام ، شبيه توفانِ طبس !
دَمِ عيسا رُ نميخوام ، تو غروبِ اين قفس !
نفسِ منه که قبرستونُ زنده ميکنه !
من خودم يهپّا مسيحم اما بيتو ، بينفس !